Leviticus 22: Heilige gaven en onberispelijke offers voor de HEERE
Historische context
Leviticus 22 staat binnen de priesterlijke wetgeving die Gods heiligdom beschermt tegen ontheiliging. In een samenleving waar offers centraal stonden, was het risico groot dat heilige gaven als gewoon bezit werden behandeld. Door precieze regels te geven, onderscheidt Israëls offercultus zich van heidense praktijken. De bepalingen reguleren zowel personen als offerdieren en waarborgen zo de zuiverheid van de eredienst.
Thema’s
Het thema is eerbiedige omgang met het heilige. Leviticus 22 laat zien dat Gods heiligheid bescherming vraagt in zowel dienst als offer. Door duidelijke grenzen wordt voorkomen dat heiligheid wordt gebagatelliseerd. Aanbidding vraagt zorgvuldigheid en gehoorzaamheid.
Belangrijk woord
Het sleutelwoord is “onberispelijk”. Offers moeten zonder gebrek zijn om Gods volkomenheid te weerspiegelen. Het begrip benadrukt dat wat aan God wordt aangeboden, het beste moet zijn. Zo bewaart het woord de waardigheid van de eredienst.
Wat God laat zien
Leviticus 22 openbaart God als de HEERE die Zijn Naam beschermt en Zijn nabijheid bewaart. Hij toont Zich als heilig en ordelijk, maar ook rechtvaardig in herstel bij onbedoelde overtreding. Gods karakter verschijnt als waardig en zorgzaam.
OT → NT
De nadruk op onberispelijke offers werpt licht op nieuwtestamentisch spreken over volmaakte toewijding. Het principe dat wat aan God wordt gegeven, heilig is, blijft bestaan. Zo helpt Leviticus 22 verstaan dat aanbidding vraagt om eerbied en volledige toewijding.